Pobrezia

Pobrezia eta gizarte bazterketa emakume aurpegia dute

2026/04/16
Pobrezia eta gizarte bazterketa emakume aurpegia dute
ELA sindikatuaren Estudios 56 txostenak, Pobreziatik pausu batera izenburupean, lan eta gizarte egoera genero ikuspegitik ere aztertzen du, pobrezia eta gizarte bazterketari aurre egiteko proposamenak jasoz. Azterketak egiturazko desberdintasunak lan merkatuan eta zaintza sistemaren antolaketan guztiz errotuta daudela dio, emakume asko pobreziara eta bazterketara kondenatuz.

Emakumeek oraindik ere egoera zaurgarriagoa pairatzen dute. Desberdintasunek genero izaera argia du: lanaldi partzialeko enpleguaren %75 inguru emakumeek betetzen dute, eta sektore feminizatuetan —zaintzan, garbiketan edo merkataritzan, besteak beste— lan egiten dutenen %60 baino gehiago emakumeak dira. Gainera, sektore horiek soldata baxuenak eta lan baldintza ezegonkorrenak dituzte.

Egoera horrek zuzeneko lotura du zaintzen banaketa desorekatuarekin. Emakumeek etxeko eta zaintza lan ez ordainduaren %70 inguru bere gain hartzen dute, eta horrek euren lan aukerak mugatzen ditu. Askok lanaldia murriztu edo lanpostu igoera ukatzera behartuta ikusten dute beren burua, eta horrek eragin zuzena du diru sarreretan eta ibilbide profesionalean.

Txostenak, halaber, pobreziaren feminizazioa azpimarratzen du. Diru sarrera baxuak dituzten pertsonen %60 inguru emakumeak dira, eta egoera bereziki larria da guraso bakarreko familien kasuan, non pobrezia arriskua %40tik gorakoa den. Ondorioz, gizarte prestazioetara gehien jotzen dutenak ere badira. Era berean, adineko emakumeen zaurgarritasun berezia azpimarratzen da; askok bizitzaren amaierara iristen dira zaintza lanak egin ondoren, aitortzarik eta babesik gabe.

Egoera horren aurrean, ELAk egungo eredu sozioekonomikoa zalantzan jartzen du, emakumeen ordaindu gabeko lanaren gainean neurri handi batean sostengatzen dela salatuz. Zaintzak, bizitzarako funtsezkoak izan arren, oraindik ez dira behar bezala aitortzen, ezta modu bidezkoan banatzen ere instituzioen, merkatuaren eta gizartearen artean.

Horregatik, sindikatuak azpimarratzen du beharrezkoa dela desberdintasun horiei erroan heltzeko politika publikoak bultzatzea: zaintza zerbitzu publikoak indartzea, soldata arrakala murrizteko neurri eraginkorrak aplikatzea, sektore feminizatuetako lan baldintzak hobetzea eta benetako erantzukidetasunerantz aurrera egitea.

Azken batean, egiturazko aldaketarik gabe eta politika ekonomiko eta laboraletan ikuspegi feminista txertatu ezean, emakumeen desberdintasuna etengabeko errealitatea izango da.