ELAren industria politika proposamenak trantsizio ekosoziala ere badu eredu

Krisi ekologikoak egiturazko jatorria du

Azken bi mendeetako garapen industriala erregai fosil merkeen eskuragarritasunean, materialen erauzketan eta hazkunde mugagabearen logikan oinarritu da. Baliabideak agortzearen, klima aldaketaren eta ingurumen degradazioaren ondorioz iritsi da eredu hori bere mugetara.

Gainera, globalizazio neoliberalak arazoa larriagotu du, jarduera kutsagarriak ingurumen araudi malguagoak dituzten herrialdeetara eraman baititu, baliabide naturalen ustiapena eta biodibertsitatearen galera areagotuz.

Industria politika irizpide ekologikoen arabera bideratu behar da

ELAren ustez, ez da nahikoa industria bultzatzea; zer ekoitzi, nola ekoitzi eta norentzat ekoitzi erabaki behar da, gizarte eta ingurumen irizpideak kontuan hartuta. Industriak planetaren mugekin bateragarria den trantsizio ekosozialerako tresna izan behar du. Horregatik hazkunde ekonomikoa soilik ardatz duten industria politikak kritikatzen ditugu, eta trantsizio ekologikoari lagunduko dioten sektoreak lehenestea proposatzen dugu.

Kapitalismo berdeari kritika

Sindikatua kritikoa da kapitalismo berdearekin, teknologian gehiegizko konfiantza duela uste dugulako eta kapitalismoaren metaketa eta hazkunde iraunkorreko dinamikak zalantzan jartzea saihesten duelako.

Trantsizio ekosozialerako proposamena

Ikuspegi ekosoziala duen proposamena defendatzen dugu:

• Materialen eta energiaren kontsumoa murriztea.
• Ekoizpen eta kontsumo ereduak eraldatzea.
• Aberastasuna eta boterea birbanatzea.
• Bizitzaren zaintza eta sostengua ekonomiaren erdigunean kokatzea.

Uzkurdura material demokratikoa, berariazkoa eta sozialki bidezkoa defendatzen dugu, hau da, ingurumenaren gaineko presio materiala modu planifikatuan murriztea, langile klaseen gain erori gabe.

Hazi beharko liratekeen sektoreak eta gutxitu beharko liratekeen sektoreak

Txostenak esplizituki planteatzen du jarduera batzuk murriztu edo desagertu egin behar direla ingurumenean duten eraginagatik:

• Arma industria.
• Energia fosila ekoiztea eta banatzea.
• Inpaktu ekologiko handiko azpiegitura jakin batzuk.

Aitzitik, honako hauek bultzatzea proposatzen dugu:

• Energia berriztagarriak.
• Eraikinak birgaitzea.
• Agroekologia.
• Garraio publikoa.
• Basoen kudeaketa jasangarria.
• Ekonomia zirkularra.
• Produktuak konpontzea eta berrerabiltzea.

Ingurumenaren auzia justizia sozialari lotuta dago

Kontua ez da ingurumena eta auzi soziala kontrajartzea. Trantsizio ekologikoa ezin da egin enpleguaren edo langileriaren bizi baldintzen kontura. Hori dela eta, berriro diogu: errekonbertsioak, parte hartze sindikala eta gizarte babesa bermatu behar dira ekoizpen aldaketek eragindako pertsonentzat.

Azken finean, ingurumen krisia ezin da konpondu berrikuntza teknologikoaren edo elektrifikazioaren bidez soilik. Txostenak eredu ekonomikoaren eraldaketa sakonagoa proposatzen du: baliabide eta energiarekiko menpekotasun gutxiago, ekoizpena behar sozialetara bideratzea, sektore jasangarriak indartzea eta planetaren muga ekologikoen barruan ekonomia berrantolatzea.